Live reviews

3voor12 – 2011/10/07 | W2 (Sander Tonino):

Uit het diepe zuiden van Limburg komt Sparrow Falls. Terwijl bij Burial Earth de zaal nagenoeg leeg was, blijkt W2 Poppodium bij de aftrap van de Maastrichtenaren redelijk goed gevuld. Het optreden is energiek en opzwepend, zoals we ook van een punk-emo-hardcore band mogen verwachten. De band heeft er zichtbaar zin in. Wat dat betreft heeft de finaleplaats van de Grote Prijs Sparrow Falls zelfvertrouwen gegeven. De muziek van het vijftal kent een melodieuze inslag, wat goed te horen is bij de dubbele gitaarloopjes. De heren kennen hun klassiekers, getuige de punkuitvoeringen van ‘The Night They Drove Old Dixie Down’ van The Band en ‘Heartbeats’ van het The Knive.

Kindamuzik – 2011/5/12 | 013 (Diana Willms):

De avond begint goed met Sparrow Falls. De Maastrichtse band gooit diverse stijlen als punk, hardcore en rock op een hoop en dat levert een heerlijk veelzijdig geluid op, dat desondanks altijd samenhangend blijft. Over het algemeen klinkt het vrij stevig, maar toch melodieus. De soms haast Maideneske melodietjes geven de band net dat beetje extra ten opzichte van genregenoten en de bezielde, regelmatig meerstemmige zang geeft ze ook een streepje voor. Het zestal, dat zijn eigen schemerlampen op het podium heeft uitgestald, amuseert zich zichtbaar op het podium. Een deel van dat plezier slaat wel over op het publiek, dat het echter toch vooral bij voorzichtig hoofdknikken laat.(…) Toch is het vanavond Sparrow Falls dat puur op muzikaal gebied de meeste punten scoort.

3voor12 – 2011/4/25 | Brookpop (Ron Loontjens):

Het meest opvallende van het festival was het Maastrichtse Sparrow Falls. In de volle Amiciatent liet Sparrow Falls direct horen waar ze voor staat.  Punkrock zoals het behoort te zijn. Ronkende bas, schreeuwende gitaar, keyboards met vallende ziekte en rammende drums. Sparrow Falls slaagt erin waar andere bands tot op dat moment nog niet echt lukte: de tent vanaf het begin volledig meekrijgen. Na het laatste nummer vraagt zanger Merijn Verhees, die als een wilde op het podium tekeer gaat, voor nog twee nummers. Na het eerste nummer komt echter een medewerker van Brookpop het podium opgevlogen om de microfoon uit de handen te rukken. Mintzkov moest beginnen. Waarom moet een fantastisch optreden zo eindigen.

3voor12 – 2011/3/26 | Azijnfabriek (Joost Bazelmans):

Sparrow Falls is al een oude bekende in de Limburgse muziekwereld. Sinds 2005 voorzien zij de verschillende podia in Nederland al van hun heerlijke mix van rock, en punk. Vanavond zorgen zij voor de overgang van onvervalste stoner van de twee voorgaande bands naar keiharde rock van wat na hun komen gaat. De stijlen wisselen elkaar in hoog tempo af, wat zorgt voor een explosie van energie op het podium. De mix van de verschillende stijlen is verrassend en pakt wonderbaarlijk goed uit. Als je daarbij ziet hoe zanger Merijn op het podium tekeer gaat, dan kun je niet anders concluderen dat dit een goed optreden was.

 

Comments are closed.